بسم الله الرحمن الرحیم
نغمه های بهاری
روزگار فریاد می زند باز ...
می خواهد دگر بار خود را نشانمان دهد باز ...
می گوید که من باز هستم. روز سبز را آوردستم.
فریاد شادی، روز های مهربانی ، هنگام سرور و سبزانگی است.
روزگار بانگ شادی سر می دهد.
پرندگان نغمه ها خوانند و برای هم شکوفه سفید، دوستی می چینند.
زمین می روید و آوای سبز زندگی می خواند.
آسمان از شادی گه گداری می بارد آب بر سر ها ...
اشک می ریزد آن آبی از سر شوق، شوق دیدار ... شوق بهار ها.
می تابد آفتاب شوق ... می میراند هرچه سرماست در دل های پر ز سرماست ...
برگ های سبز می آیند بار دگر، تا رنگ زندگی را بر یادمان آورند.
روزگار با عشق باز آمده ... سوی عاشقان می گردد.
دل های سرخ چون چشمه ساران می جوشد.
هنگام سرودن نغمه های بهاریست ... زمان چنین گفته مارا.
تا روز گرم و دل بی درد داری بدان که بهار است، بهار زندگانی.
حال که تو هم بهاری داری ... تو هم بخوان با ما این نغمه بهاری.
به روز نو سیاه است که خود را سبزی نیارایی ...
به بهار نو، تو هم همدل با ما باش ... بیا و تو نیز با ما هم بهار باش.
بیا و شکوفه ها به همه یاران هدیه دار باش، دل دیگران را با خود تو همراه باش.
پایان.
رامین خاکزاد ..... (فعلا فقط رامین) 
سه شنبه 29/12/1385، ساعت 01:25 بعد از ظهر.
در راستای آشنا شدن هر چه بیشتر عزیزان با آثار هیئت تحریریه ی این باشگاه هر از چند گاهی نوشته های این دوستان به نمایش در می اید.
در صورت تمایل به عضویت این انجمن حداقل یه اثر (داستان-شعر-نقد و ...) به آدرس پست الکترونیکی بلاگ پست کرده تا همزمان با نمایش آن در بلاگ شما نیز عضو انجمن شده و در صورت تاًیید جزء نویسندگان بلاگ شوید.
سردبیر : رامین خاکزاد
