تبليغاتX
راز قلم
دوشنبه 21 خرداد1386 ساعت 1:15

دلم بد جوري گرفته بود ، دوست داشتم يك جا بشينم و فقط گريه كنم اما ، هيچ بهونه اي براي اشك ريختن پيدا نمي كردم .

يك دفعه ياد دفتر و قلمم افتادم ، خيلي وقت بود كه سراغشون نرفته بودم ، دلم حسابي براشون تنگ شده بود . اين يه مدت درس ها و امتحان ها ديگه وقتي براي نوشتن نگذاشته بود .

اصلا يادم نميومد كجا گذاشتمشون كلي كمدمو زيرو رو كردم تا تونستم زيره يه مشت برگه امتحاني و تست پيداشون كنم . دفترمو ورق زدمو دنبال يك برگه ي سفيد گشتم تا سياهش كنم اما ، برگه ي سفيدي وجود نداشت دفترم تموم شده بود . دلم خيلي بيشتر از قبل گرفت و زدم زيره گريه ، دفترم خيس خيس شد .

 دوباره دفترمو  باز كردم و روي جلد آخرش با خط درشتي نوشتم :

 

نياز

winterly

 

نوشته شده توسط یاسی | لینک ثابت | موضوع:  
یکشنبه 20 خرداد1386 ساعت 0:30

 

dreamss....

رویا هایت را زیر سرت بگذار و بخواب


و گرنه 
شب ها که چشم هایت را می بندند

                   
و جیب خواب هایت را می گردند
                               
کنار اسم تو هم ضربدر می زنند


            
       آن وقت     
/صبح 
/                            
                    
                هر چه    
بگردی    

                                      
نشانی فرشته را                                                               

 

                                              پیدا نمیکنی                                                                                          

نوشته شده توسط شوبنم | لینک ثابت | موضوع:  
پنجشنبه 17 خرداد1386 ساعت 0:46
دوباره شب شده...مثل یه شب قطبی...شایدم نه...مثل اون ستاره ی تاریکی که اصلا نمیدونه روز چیه

اما بازم نه...من میدونم روز چیه.من مثل اون نابینایی هستم که یه وقتی دنیا رو توی روز هم دیده.

اما نه...من که روز رو ندیدم. شاید تا دم طلوعشو دیده باشم...اما بعدشو ندیدم. یعنی نشد که ببینم. دوست داشتم اما نشد. اون آفتابی که دنبالش بودم نذاشت چشمام بهش بیفته

ولی...نه...من که آفتابو نمی خواستم... من اون ماه رو میخواستم...آره...من اون ماه رو میخواستم...اما .... رفت

آره رفت. برای دیدنش خیلی صبر کرده بودم اما درست لحظه ی طلوعش رفت.
نمیدونم چرا....من که نمی خواستم بره...من...من که تازه داشتم از انوار طلاییش طعم عشقو احساس می کردم
اما نشد...
از اون لحظه دنیای من شب شد...یه شب بدون ماه...بدون ستاره...بدون انتظار واسه طلوع...

من می ترسم... از شب می ترسم...شب بوی تنهایی میده...

قربونت تنهاییت برم خدا جون...میدونم دعای بی جوابیه اگه بخوام مثل تو باشم...اما حداقلش یه کاری کن تا تنها نباشم...اگه تو بخوای دوباره آسمونم پر از ماه و ستاره میشه..

اما من ستاره هاشو نمیخوام...واسه من همون یه ماه کافیه...واسه من همون یه ماه کافیه...

(تنها) ۱۶/۳/۸۶

نوشته شده توسط | لینک ثابت | موضوع: